کارگاه تولید فیلم برگزار شد

شعار سینمای مستقل برزیل: یک جمله در ذهن و یک دوربین در دست

عنوان

در ادامه هفته فیلم برزیل، کارگاه تولید فیلم در برزیل پس از نمایش فیلم «نیسه، قلب دیوانگی» در شیراز برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری فارس، در ادامه هفته فیلم برزیل، کارگاه تولید فیلم در برزیل پس از نمایش فیلم «نیسه، قلب دیوانگی» با حضور کارگردان، روبرتو برلینر و بهتاش صناعی ها و با اجرای علی آذری، عصر روز چهارشنبه نوزدهم مهر ماه، در پردیس سینمایی گلستان شیراز برگزار شد.

علی آذری جلسه را با صحبت در مورد سکانس ابتدایی فیلم آغاز کرد که نیسه، شخصیت اصلی فیلم، آنقدر به در می کوبد تا در باز می شود . در واقع کل فیلم در همین سکانس خلاصه است که نیسه از تلاش برای وارد شدن به دنیای بیماران روانی دست نمی کشد تا بالاخره به هدف خود می رسد. آذری از کارگردان فیلم خواست که در مورد شخصیت نیسه صحبت کند و اینکه چطور جذب این پروژه شده است.

روبرتو برلینر صحبت های خود را این گونه آغاز کرد: « نیسه یک زن بود و زن بودن در برزیل دهه چهل میلادی کاری بسیار سخت . نیسه کل زندگی خود را به مبارزه گذراند، اما هیچوقت از هدف خود دست نکشید. با وجود این که مدت زمان این فیلم برای نشان دادن تلاش شخصیتی مثل نیسه بسیار محدود بود، من سعی کردم  اراده نیسه برای دستیابی به موفقیت را نشان دهم .»

آذری عنوان کرد: «از نظر من این فیلم در سکانس بازی بیماران با توپ و همچنین سکانس گردش دسته جمعی آنها، شباهت هایی با فیلم “پرواز بر فراز آشیانه فاخته” دارد، اما بر عکس آن فیلم، مخالف روش های روان پزشکی برای معالجه بیماران روحی، نیست». در ادامه از کارگردان در مورد الهام گرفتن از فیلم های مشابه پرسید و این که آیا فیلم خود را براساس خاطرات واقعی نیسه ساخته است؟

برلینر پاسخ داد: « نیسه یک آدم عادی نبود و از آدم های عادی خوشش نمی آمد. او به بیماران روانی و حیوانات را دوست داشت. نیسه یک کمونیست بود و قبل از وارد شدن به آن تیمارستان به مدت 2 سال زندانی بود، که دوران حبس باعث شده بود که به این مساله پی ببرد که زندانی کردن بیماران روانی در درمان آنها تاثیر منفی خواهد داشت. نیسه پس از وارد شدن به تیمارستان تلاش کرد که بیماران خودشان را پیدا کنند و تنها چیزی که در ذهن داشت این بود که برای آزادی مبارزه کند. در مورد ارجاعات فیلم به “پرواز بر فراز آشیانه فاخته” باید عنوان کنم که من فیلم های زیادی را در مورد بیماران روانی دیده ام، اما داستان فیلم من واقعی است و من قبل از ساخت این فیلم، در مورد نیسه و کارهای او، تحقیقات بسیاری انجام داده ام». در ادامه علی آذری از بهتاش صناعی ها خواست که در مورد فیلم نیسه صحبت کند.

صناعی ها توضیح داد:« من معمولا فیلم هایی را می پسندم که در مورد مسائل انسانی ساخته شده باشند. فیلم نیسه از آن دسته فیلم هاست که حرف مهمی برای گفتن دارد. ما در این فیلم یک قهرمان را می بینیم که برخلاف بقیه همکاران روان پزشک خود، یک رویه متفاوت را برای درمان بیماران در پیش می‎گیرد. علاوه بر فرم فیلم، ساختار روایی فیلم هم برای من جذاب بود . واقع گرایی شدیدی در فیلم وجود دارد و بازی ها آنقدر قوی بود که نظر می‎آمد از بیماران واقعی برای بازی در این فیلم استفاده شده است.”

علی آذری در تکمیل صحبت های صناعی ها در مورد بازی های بسیار خوب فیلم، به بازیگر نقش نیسه،” گلوریا پیرس” اشاره کرد و از کارگردان راجع به نحوه انتخاب او و بقیه بازیگران فیلم پرسید.روبرتو برلینر پاسخ داد:« گلوریا پیرس در برزیل بازیگر مردمی و بسیار مشهوری است. در فیلم ها و سریال های زیادی ایفای نقش کرده است، اما بقیه بازیگران فیلم با وجود بازی بسیار قوی، معروف نبوده و از بین بازیگران حرفه ای تئاتر انتخاب شده بودند. دو ماه فیلم برداری در بیمارستان روانی باعث شد که بازیگران به خوبی در فضای فیلم، که یک بیمارستان روانی در دهه چهل بود، قرار بگیرند. نیسه در آنجا موزه ای از عکس های بیماران درست کرده بود که در طی آن دو ماه با مطالعه و تحقیق و به کمک عکس های موزه نیسه، ترس ما از بودن در چنین فضایی از بین رفت.»

صناعی ها در ادامه جلسه در مورد سینمای برزیل صحبت کرد و عنوان کرد:«سینمای آمریکای جنوبی یکی از جذاب ترین سینماهای دنیاست و از لحاظ پایه و اساس درام مثل فقر، اختلاف طبقاتی و مشکلات اجتماعی، سینمای برزیل به سینمای ایران بسیار نزدیک است. برزیل کارگردانان بسیار بزرگی دارد که در جشنواره ای خارجی جوایز زیادی را کسب کرده اند.فیلمسازان بسیاری نیز از برزیل به هالیوود راه پیدا کرده اند. هدف از برگزاری این کارگاه ها، بررسی جایگاه سینمای برزیل در جهان و شیوه های فیلم سازی در این کشور و هم چنین بحث تولیدات مشترک بین دو کشور است. ما در این جلسه بیشتر به مقایسه شیوه های فیلم سازی در دو کشور می پردازیم. در ایران ما یک طبقه بندی داریم که فیلم ها را به 3 دسته تقسیم می کند: فیلم هایی که با بودجه دولتی یا نهادهای عمومی ساخته می شوند، فیلم های تجاری که اسپانسر خصوصی دارند و فیلم های مستقل. آیا در برزیل همین طبقه بندی برای فیلمسازی وجود دارد؟»

برلینر:برزیل حدود 3000 سالن سینما وجود دارد . به دلیل زیاد شدن تعداد تماشاگران فیلم، این سالن ها در حال افزایش هستند. همچنین تعداد آموزشگاه ها و دانشگاه های مربوط به فیلمسازی افزایش یافته اند در نتیجه تعداد فیلمسازان نیز افزایش پیدا کرده است

برلینر پاسخ داد: «در برزیل بخشی از مالیات اخذ شده، صرف سرمایه گذاری در سینما می شود و یک ارگان ملی به نام “آژانس ملی سینما” وجود دارد که هم بودجه های دولتی و هم بودجه شرکت های خصوصی در این ارگان جمع آوری شده و صرف ساخت فیلم ها و سریال های مختلف می گردد. آژانس ملی سینما در برزیل، خود تبلیغ فیلم ها هم به صورت داخلی و هم بین المللی، انجام می دهد. این ارگان 3 شعبه قوی در 3 شهر برزیل دارد و برای کسانی که می خواهند فیلم بسازند، فرصت های مناسبی را فراهم می کند. هدف این آژانس بر این است هر کس که می خواهد در برزیل فیلم بسازد، باید از شرایط مساوی برخوردار باشد. درصدی از هزینه های ساخت فیلم ها، از کانال های ماهواره ای تامین می شود. برزیل حدود 3000 سالن سینما وجود دارد . به دلیل زیاد شدن تعداد تماشاگران فیلم، این سالن ها در حال افزایش هستند. همچنین تعداد آموزشگاه ها و دانشگاه های مربوط به فیلمسازی افزایش یافته اند در نتیجه تعداد فیلمسازان نیز افزایش پیدا کرده است.. من سینما را در اواخر دهه 70 آغاز کردم و در آن دوران فکر نمی‎کردم که بتوانم از این طریق امرار معاش کنم، اما الان فیلمسازی در همه دنیا تبدیل به یک شغل شده است».

صناعی ها به موضوع دیگری برای مقایسه سینمای دو کشور اشاره کرد که آن بخش اجرایی فیلم سازی است:«در ایران با فرض جمع شدن سرمایه اولیه فیلم، یک تا دو ماه پیش تولید، 45 روز تا دو ماه فیلم برداری و مرحله پس تولید حدودا 3 ماهه برای تدوین، صداگذاری و اصلاح رنگ و نور، وجود دارد. در ضمن بودجه تولید یک فیلم متوسط حدودا 1 میلیارد است. در برزیل مراحل اجرایی فیلم و میانگین بودجه مورد نیاز به چه صورت است؟»

برلینر در پاسخ عنوان کرد: «بودجه فیلم من حدودا 1 میلیون دلار بود. مراحل ساخت فیلم در برزیل تقریبا به همین صورت و با همین زمان بندی انجام می شود، البته شخصا چون حساس تر هستم معمولا مرحله پس تولید فیلم هایم 6 تا 8 ماه به طول می انجامد».

علی آذری در مورد ریشه های مشترک سینمای ایران و برزیل صحبت کرد: ” به نظر می رسد سینمای هر دو کشور ریشه های مشترکی نشات گرفته از سینمای نئورالیستی ایتالیا دارند. در دهه 50 چندین فیلمساز برزیلی که در ایتالیا آموزش می دیدند، به برزیل مراجعت کرده و سینمای جدیدی در برزیل با تاثیر از نئورالیسم ایتالیا پایه گذاری کردند. مارتین اسکورسیزی در مستند خود به نام “سفر من به ایتالیا ” به این نکته اشاره کرده که سینمای نئورالیستی ایتالیا در دو نقطه از جهان تاثیر شگرفی گذاشته است، ایران و برزیل، که در ایران در فیلم های اولیه عباس کیارستمی این تاثیر دیده می شود».

صناعی ها : کیارستمی در سینمای خود که در فرم و ساختار از سینمای نئورالیستی الهام گرفته بود، یک دگردیسی به وجود آورد و به جای نمایش بدبختی، شاعرانگی فیلم را حفظ کرد و فیلم «خانه دوست کجاست» را در دوران جنگ ساخت تا به مردم امید دهد و تصویر متفاوتی از کشور ایران را به جهان ارائه دهد. سینمای برزیل از سینمای ایران به سینمای نئورالیستی نزدیک تر است، مانند فیلم «شهر خدا» که بسیار واقع گراست .الهامی که از سینمای نئورالیستی به اشکال مختلف دیده می شود، بخش جذاب اشتراک های سینمای دو کشور است

صناعی ها در تکمیل صحبت های آذری اضافه کرد:«پس از جنگ جهانی دوم و پیروزی متفقین، در ایتالیا دستوری صادر شده بود که فیلم ها باید به گونه ای آسیب ها و سختی هایی که مردم در زمان جنگ دیده اند، را به تصویر بکشند که به این صورت سینمای نئورالیستی در ایتالیا شکل گرفت. اصولی در این سینما شکل گرفته بود که هنوز در سینمای برزیل دیده می شود، از جمله این که در فیلم های نئورالیستی نباید به دنبال زیباسازی و حذف مشکلات و بدبختی ها باشند.  کیارستمی در سینمای خود که در فرم و ساختار از سینمای نئورالیستی الهام گرفته بود، یک دگردیسی به وجود آورد و به جای نمایش بدبختی، شاعرانگی فیلم را حفظ کرد و فیلم “خانه دوست کجاست” را در دوران جنگ ساخت تا به مردم امید دهد و تصویر متفاوتی از کشور ایران را به جهان ارائه دهد. سینمای برزیل از سینمای ایران به سینمای نئورالیستی نزدیک تر است، مانند فیلم “شهر خدا” که بسیار واقع گراست. الهامی که از سینمای نئورالیستی به اشکال مختلف دیده می شود، بخش جذاب اشتراک های سینمای دو کشور است.”

روبرتو برلینر در این مورد توضیح داد : «در برزیل 2 دسته فیلم وجود دارد، سینمای تجاری و سینمای مستقل. که سینمای مستقل و هنری با الهام از نئورالیسم ایتالیا پایه گذاری شد و همه فیلمسازان این سبک یک شعار دارند: “یک جمله در ذهن و یک دوربین در دست”. به عقیده من هم ریشه های مشترکی بین سینمای ایران و برزیل وجود دارد».

صناعی ها از برلینر خواست در مورد فیلمسازی ارزان و مستقل در برزیل صحبت کند و اینکه تامین بودجه برای فیلمسازان جوان و فیلم اولی به چه صورت است.برلینر پاسخ داد:« در برزیل یک گزینش وجود دارد که برای فیلم های بلند داستانی، مستند و کوتاه، متفاوت است و اگر فیلمسازی در ان پذیرفته شود هزینه ای را برای شروع کار خود دریافت می کند. این گزینش فقط برای فیلمسازان تازه کار نیست و همه برای ساخت فیلم باید در آن پذیرفته شوند. قبلا تعداد محدودی امکان پذیرفته شدن در این گزینش را داشتند، اما الان امکانات بیشتری برای فیلمسازان فراهم است و تهیه کنندگان زیادی در برزیل هستند که تمایل دارند با فیلمسازان جوان و فیلم اولی همکاری کنند».

بهتاش صناعی ها در مورد پخش بین المللی فیلم ها در دو کشور صحبت کرد و این که برخلاف ایران که هنوز در این زمینه ضعیف عمل می کند، برزیل موفق تر است، و از برلینر خواست در این مورد توضیحاتی را ارائه دهد.برلینر عنوان کرد: «آژانس ملی سینما در برزیل سالی 2 تا 3 بار از برگزارکنندگان جشنواره ای فیلم خارجی دعوت می کند تا به برزیل سفر کنند و تمام هزینه های آنها را به عهده می گیرد و در این دعوت ها تعدادی از فیلم های برگزیده را برای آنها نمایش می دهد. این آژانس حتی به تهیه کننده ها کمک های مالی ارائه می دهد تا بتوانند فیلم های خود را به جشنواره های خارجی ببرند و فرصت نمایش بین المللی پیدا کنند. یک ارگان دیگر به نام “سینمای برزیل” وجود دارد که با همه تهیه کنندگان و فیلمسازان همکاری دارد و باعث آشنایی آنها با پخش کننده های خارجی می شود. این ارگان زیر نظر آژانس ملی سینما فعالیت می کند».

در ادامه جلسه، آذری در مورد دسته بندی فیلم های ایرانی به دو گروه جشنواره ای و فیلم های تولید شده برای نمایش داخلی، صحبت کرد :«حتی در سال های اخیر فیلمسازان نیز تحت تاثیر این مساله، دسته بندی شده اند. در برزیل فیلم سازان زیادی پس از مطرح شدن در جشنواره ها، توسط هالیوود جذب شده اند. آیا در برزیل هم این نوع دسته بندی برای فیلم ها وجود دارد و آیا همه فیلم ها به صورت مساوی شانس دیده شدن در جشنواره ها را دارند؟».برلینر در این باره توضیح داد که در برزیل همه نوع فیلم و همه نوع فیلمسازی وجود دارد.

برلینر: آژانس ملی سینما در برزیل سالی 2 تا 3 بار از برگزارکنندگان جشنواره ای فیلم خارجی دعوت می کند تا به برزیل سفر کنند و تمام هزینه های آنها را به عهده می گیرد و در این دعوت ها تعدادی از فیلم های برگزیده را برای آنها نمایش می دهد. این آژانس حتی به تهیه کننده ها کمک های مالی ارائه می دهد تا بتوانند فیلم های خود را به جشنواره های خارجی ببرند و فرصت نمایش بین المللی پیدا کنند

صناعی ها به مساله ستاره محور و یا کارگردان محور بودن در سینما اشاره کرد و از برلینر خواست که در مورد این مساله در برزیل توضیحاتی را عنوان کند.برلینر پاسخ داد:«در برزیل به تقلید از هالیوود فیلمسازان و تهیه کنندگان به ستاره محوری اعتقاد دارند، اما من شخصا چنین نظری ندارم که وجود ستاره بتواند موفقیت یک فیلم را تضمین کند».

در انتهای جلسه آقای صانعی مقدم ضمن تشکر از دکتر علی آذری برای برگزاری این جلسه، عنوان کرد که در جلسه شیراز مطالب بسیار مفیدی، عنوان شد و از خانم مایرا، مسئول فرهنگی سفارت برزیل و خانم گودرزی، مدیر بین الملل هنر و تجربه، برای برگزاری هفته فیلم برزیل، تشکر و قدردانی کرد. وی عنوان کرد که هدف از برگزاری هفته های فیلم خارجی، نمایش فیلم های هنری خارجی به صورت اکران در هنروتجربه است و از برگزاری هفته فیلم آلمان از هفتم تا چهاردهم آبان ماه خبر داد.

منبع: فارس

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

کلمه های کلیدی

ارسال نظر

موشن گرافیک

سازه ضدایرانی

واکنش تقریبا "هیچ" بازار ایران به اظهارات ترامپ

در برنامه "پیک بامدادی" رادیو، طی گزارشی در مورد واکنش بازار ایران به اظهارات رئیس جمهور آمریکا پرداخته شده است.

دریافت روزانه 1500 پوند برای جاسوسی در تیم هسته ای

‌ دری اصفهانی کارمند شرکت چند ملیتی PWC بود که پس از استخدام، برای انجام امور مشاوره (بخوانید جاسوسی) و اخلال در نظام بانکی ایران توسط سرویس‌های جاسوسی آموزش ویژه دید و به روش‌هایی خاص و از طریق افرادی وارد تیم هسته ای شد

خلاصه مهم‌ترین اخبار ۲۳ مهر

آزادسازی کامل شهر المیادین سوریه، انهدام یک گروهک وابسته به داعش در مراکش، و دستور عقب نشینی از کرکوک عراق به نیروهای پیشمرگه

مهم‌ترین مطالب سرویس

به مناسبت چهلمین روز از حادثه تروریستی در تهران؛
پخش تله تئاتر "بلندی های زیرپا" از شبکه چهار سیما
  • پر بیننده‌ترین
  • پر بحث‌ترین