توکلی: دوران وزارت ارشاد در دولت سازندگی دورانی تیر و تار دهه شصت بود

عنوان

نخستین نشست تاریخی شفاهی تئاتر با موضوع دهه شصت با انتقاد از عملکرد وزارت ارشاد در دوره دولت سازندگی همراه بود.

- اخبار فرهنگی -

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، صبح امروز تئاتر شهر میزبان نخستین جلسه تاریخ شفاهی تئاتر ایران با محوریت دهه شصت بود. در این نشست که مدیریت آن با امین عظیمی بود، هوشنگ توکلی، مجید جعفری و علی منتظری به عنوان سخنران حضور داشتند.

توکلی در ابتدای این نشست به عنوان مقدمه گفت:دوران وزارت ارشاد در دولت سازندگی دورانی  تیر و تار دهه شصت بود.درها بسته می شود، خیلی ها پناهنده می شوند، خیلی ها می میرند و خیلی ها شغلشان را عوض می کنند. آقای منتظری با خود نفس تازه می آورد و ناگزیر بود ویرانه هایی آباد کند که به سختی آباد می شد.  خرابی شبیه بعد از جنگ بود.

وی افزود: «زمانی که در فرهنگ و هنر و آموزش عالی آمدیم وضعیت هنرمندان بسیار بد است و بزرگان اندیشه در خطر پاکسازی قرار گرفتند. آقای کلهر در سمت معاون دکتر عارفی  با آقای مشایخی صحبت محرمانه می کنند. آقای مشایخی رئیس موقت اداره تئاتر در سال شصت بود و به او می گوید ما وضع را خوب نمی بینیم. بازرگان مصوبه ای بیرون داده بود که بشود با ده سال اضافه هنرمندان بازنشسته شوند. با کمک مشایخی لیستی تهیه می شود و اکثر هنرمندان آن دوره که سازوکار تولید روی دوششان بود بازنشسته شدند. دو روز بعد مشایخی زنگ زد. و گفت دیگر نمی آید. اداره تئاتر یک مجموعه هنرمندان درجه یک و یک مجموعه جوانان داشت که موثر نبودند و سوم کارشناسان بودند که در شهرستان ها بودند و اینها به خطر افتادند. در نهایت اداره تئاتر تبدیل به کارشناسان بدون سابقه اجرایی، یک طبقه حزبی وابسته به توده بود و اداره تئاتر به دست جریان چپ با مدیریت دکتر خوشدل افتاد تا اینکه ما آقای مجید جعفری را معرفی کردیم.»

علی منتظری که اعلام کرد قرار است در یک جلسه دفاع حضور پیدا کند، گفت:از سال 57 تا 66 که اتفاق افتاده من اشراف ندارم. کمابیش در جریان بودم. در بخشی از ماجرا ورود داشتم. من عضو گروه تئاتری در شهر قم بودم. علائقی به تئاتر داشتم. بعد از انقلاب تعدادی از دانشجویان در مقابله با وضعیت دانشگاه نهضتی طراحی کردند که رئیس جمهور وقت معتقد بود این حرکت برای سرنگونی اوست. چنین نبود. انقلاب فرهنگی به قصد سرنگونی رئیس جمهور نبود. جوانانی بود با شور و شوق که از دل این جنبش جهاد دانشگاهی پدید آمد. من عضو آن بودم. به عنوان یک عضو سابق در واحد تبلیغات مجله ای داشتیم به اسم محله انقلاب بخش هنریش در اختیار من بود. بعد از سمت خبرنگاری مراحل ترقی را طی کردم و مسئول واحد فوق برنامه و سپس مسئول فرهنگی شدم. در این زمان دانشگاه باز شدند. سال 1364 به ذهنم آمد که جشنواره ای برای دانشجویان راه بیاندازیم و اولین جشنواره سراسری دانشجویان کشور را طراحی کردیم. افرادی چون سید مهدی شجاعی، حسین حعفری، مجید جعفری، بهرام ابراهیمی، حسین مختاری، قاسم کاخی، حسین نصرآبادی و سمیع آذر نقش داشتند. در دوره اول سه کار داشتیم و یک کار هم آقای زینالی داشت به عنوان مهمان ویژه دعوت شدند. مجید جعفری هم آنتیگونه را جهت آموزش  اجرا کرد. جشنواره فوق العاده سروصدا کرد. همزمان برای اولین بار پس از انقلاب یازده کتاب تئاتر با هم منتشر شد. همه کتابفروشی ها بسته بود. جنگ بود.

منتظری گفت:در آن زمان اوج فعالیت های تروریستی و نبردهای قومی در مرزها بود. جریان های سیاسی حاد و خشن وجود داشت.

وی افزود:در چنین فضایی دانشگاه باز شد و کسی برای فعالیت فرهنگی وجود نداشت. یک سری انجمن اسلامی دانشجویان بودند و یک سری هم ما بودیم در جهاد دانشگاهی که قرار بود پژوهش کنیم و جشنواره دانشجویی را این گروه راه انداخت و در این فضا اثرگذار شد.

وی درباره علت پذیرش مسئولیت گفت: ناظرزاده کتابش را بیرون نمی داد و فقط می گفت باید جهاد منتشر کند. کینه های بی جا هم اصلاح شده بود. کسی را آوردند که از فرانسه مدرک تئاتر داشتند و من همان جا حکم محمود عزیزی را در جهاد زدم. آقای مجید جعفری او را آورد.

منتظری در تأیید اینکه پای تئاتری های رهیده را به تئاتر باز کرده است، گفت:من همه تئاتری ها را بر سرنوشت خود مسلط کردم. امور را به آن ها سپردم. گفتم خود برای خود تصمیم بگیرند. مشکلات تئاتر کشور را به صورت بینادی بررسی کردم. مشکلات را طبقه بندی و خلاصه کردیم که مشکل بودجه، آموزش و ساختار بود. بودجه را حل کردیم و ردیف تحول تئاتر کشور را تصویب کردیم آن هم در زمانی که بودجه کشور منقبض بود.

توکلی در ادامه این نشست  به اختلاف میان رئالیسم محبوب چپ ها و نگرش فرمالیستی در کارگاه نمایش اشاره کرد و گفت:زمانی که آوانسیان اولین کار جدی را روی صحنه می برد این می شود بهترین بهانه برای مخالفان فرمالیسم. از جمله آل احمد از مخالفان فرمالیسم بود و به این هنرمندان اهانت می کرد. اولین کسی که عبور از متن را انجام داد آوانسیان بود. دلیلش هم این بود که نعلبندیان از تئاتر ناآگاه بود.

توکلی در پاسخ به پرسش امین عظیمی مبنی بر همکاری او با محسن یلفانی گفت: «یلفانی در ذهن من آدم بااستعداد بود که متاسفانه آموزش هایش اشتباه بود. یک شب محسن یلفانی که به تازگی از زندان آزاد شده بود به تئاتر شهر دعوت کردیم تا در 1357 قبل از پیروزی سخنرانی کند. متن دونده تنها چاپ شده بود. نظرم این بود که من باید یلفانی همان کاری کنم که آوانسیان با نعلبندیان کرد. می خواستم متن را بازنویسی کنم، همه موافق بودند به جز یلفانی. می گفت توکلی کار فرمالیستی کرده و این برخلاف نظر ماست. گفتیم همفکرانش را دعوت کند تا آنان نظر دهند. آمدند و نظر دادند و گفتند کار خوبی است، ولی تا روز آخر یلفانی نپذیرفت. پانزده سال بعد در فرانسه گفت حق با توکلی بود.

مجید جعفری در پاسخ به پرسش عظیمی درباره نمایش «دونده تنها» گفت: هر یک از ما هنرمندان دارای نوعی نگاه به هنر هستیم که در قاب صحنه آن را به تصویر می کشیم. حق با آقای توکلی است. گفتن تاریخ کمی زود است. نقل خاطرات است. وقایع را می گوییم ولی هنوز تاریخ نیست. ما هنوز واقع می شویم. هنوز تاریخ نشدیم.

وی افزود:بعد انقلاب همان نگاهی که قبل از انقلاب ما را یک سویه نگر کرده بود ما را یک سویه نگر کرد. نزدیک ترین مکان به سینما تئاتر بود. سینما فرزند تئاتر بود. برای اینکه تئاتری ها بروند سینما باید تئاتر تعطیل میشد چون می خواستند به سینما بها بدهند. همه رفتند سینما و تئاتر خالی  شد. دیگر استادی نبود که شاگردی را آموزش دهد. مدیریت هنری سرگردان بود و مدیریت سینمایی منسجم بود درحالی که نمی دانستند اگر تئاتر نباشد سینما رشد کند. تئاتر مرکز تعلیم و تعلم است و اگر تعطیل شود دیگر رسانه ای نداریم.

جعفری  همچنین درباره وضعیت شغلی سخن گفت:ما بیش از دو میلیون نفر منتسب به تئاتر داریم و 160 هزار نفر کار کرده اند. قبل انقلاب صرفا چهار هزار نفر بودیم. برای این 160هزار نفر هیچ برنامه و شغلی نداریم و بعد انتظار داریم این نیروی جوان جریان ساز باشد. در تهران هفتاد سالن هست که برای تئاتر ساخته نشده است. ما مجبور شدیم به عنوان سالن تئاتر از آنها استفاده کنیم.

گفتنی است که در نشست فردا تاجبخش فناییان، قطب الدین صادقی و محمود فرهنگ درباره دهه هفتاد تئاتر سخن بگویند.

منبع: تسنیم

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

کلمه های کلیدی

ارسال نظر

آیا آبادانی کشور و پیشرفت‌های علمی و فناورانه، دستاورد انقلاب اسلامی است؟

در دفاع از انقلاب

سنگین‌ترین شکست تاریخ آمریکا را نصیب‌شان می‌کنیم

در مقابل ایران دست به تهاجم حداکثری زده اند اما اگر ما به بسیج حداکثری امکانات و توانایی‌های خود اقدام کنیم، به فضل الهی سنگین ترین شکست تاریخ آمریکا را نصیب این کشور خواهیم کرد.

روایتی درس آموز از دیپلماسی اعتماد به اروپا

اتحادیه اروپا در ادوار مختلف تلاش کرده جایی میان ایران و آمریکا قرار بگیرد، جایی که هم از رفاقت با ایالات متحده، همراهی با آن و فشار بر ایران سود ببرد و هم از این فشار استفاده کند و به نوعی باب دوستی با ایران را باز کرده و یکی از بزرگ‌ترین بازارهای اقتصادی غرب آسیا را در دست بگیرد و علاوه‌بر آن بتواند همزمان از قدرت نفوذ ایران برای حفظ ثبات در منطقه به سود خود و جلوگیری از آشوب‌هایی بهره‌برداری کند که می‌تواند منافع منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای اروپا را مخدوش کند.

فیلم: قاضی‌زاده هاشمی برای فرار از پاسخگویی استعفا کرد

اکبری گفت: قاضی زاده هاشمی به هر دلیلی که استعفا داده باشد فرار از پاسخگویی در مورد طرح تحول سلامت به حساب می‌آید.

مهم‌ترین مطالب سرویس

شایعه است! / هرچه وزارت اطلاعات بگوید قبول دارم
توضیح ضرغامی درباره خروج آرشیو صداوسیما در دوران ریاستش
تحلیلی بر مهمترین نقاط قوت و ضعف سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر
صعود جوانان، سقوط پیشکسوت‌ها!
گزارشی درباره وضعیت برنامه‌های ‌سینمایی تلویزیون برای سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر
تولیداتی که توجیه دارد، اما منطق نه!
  • پر بیننده‌ترین
  • پر بحث‌ترین