اسناد جدید صهیونیست‌ها از کشتار دیریاسین؛ آتش در تپه جنازه فلسطینی‌ها

عنوان

یک فیلم مستند صهیونیستی با وجود سانسور گسترده تصاویر و فیلم‌های کشتار دیریاسین، موفق شده با برخی عوامل این کشتار مصاحبه کرده و ابعاد تازه‌ای از این جنایت را فاش کند.

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه صهیونیستی هاآرتص به تازگی در مقاله ای به انتشار اسناد جدیدی از جنایات رژیم صهیونیستی در جریان کشتار دیریاسین پرداخت که در تاریخ 9 آوریل 1948 انجام شد. یکی از این موارد سندی است که یهودا فدر از صهیونیست های افراطی عضو گروهک صهیونیستی لیحی نوشته است. وی نام جنبشی گیورا را برای خود انتخاب کرده بود و 70 سال پیش سندی را نوشته که در آن از حجم وحشیگری صهیونیست ها در کشتار دیریاسین پرده برداری می کند.

در این سند آمده است: جنبش ما در روز جمعه گذشته با همکاری یگان ایتسل عملیات اشغال بزرگی را در یک روستای عربی در مسیر قدس به تل آویو انجام داد. این عملیات در دیر یاسین انجام شد. من شخصاً به صورت بسیار فعال در این عملیات حضور داشتم.  

وی کشتار دیریاسین و نقش خود در این استان را این گونه توصیف می کند: برای اولین بار در زندگی می دیدم که عرب ها با دست من و در برابر چشمان من کشته می شدند. من در این روستا یک فرد مسلح که به سمت ما شلیک می کرد و دو دختر جوان عرب بین سن 16 و 17 سال را کشتم. آن ها را کنار دیوار ایستاده نگه داشتم و به سمت آنها با مسلسل تومیگان شلیک کردم.
وی در تشریح غارتگری های شبه نظامیان رژیم صهیونیستی نوشته است: ما اموال و جواهرات و پول های زیادی را مصادره کردیم. این عملیات بسیار بزرگ بود.

این نامه یکی از اسناد تاریخی است که در فیلم مستند "متولد دیریاسین" اثر نیتع شوشانی منتشر شده است. این اثر مستند تحقیقی تاریخی و فراگیر در رابطه با کشتار دیریاسین به عنوان یکی از مهم ترین حوادث دوران اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی که تاکنون به عنوان لکه ننگی برای این رژیم باقی مانده ، به شمار می رود.

شوشانی کارگردان این فیلم قبل از پخش آن در جشنواره قدس در گفت وگو با هاآرتص تأکید می کند که مستنداتی که در این فیلم جمع آوری شده ، در نتیجه جستجوی گسترده در آرشیو ها و مصاحبه های عمیق صورت گرفته با آخرین شرکت کنندگان در این عملیات که همچنان زنده هستند، تهیه شده است. برخی از این افراد سکوت ده ها ساله خود را برای اولین و آخرین بار در برابر دوربین شکسته اند.

حمله به روستای دیریاسین در صبح روز 9 آوریل 1948 آغاز شد، این حمله بخشی از حمله نحشون برای باز شدن مسیر شهر قدس اشغالی بود که حدود 130 شبه نظامی از نیروهای ایتسل و لیحی وابسته به یگان نظامی هاگاناه که بعدها هسته مرکزی ارتش رژیم صهیونیستی شد، در آن شرکت داشتند. صهیونیست ها با مقاومت شدید و تیراندازی فلسطینی ها مواجه شدند ، اما پیشروی خود را به آرامی و همراه با پرتاب نارنجک و بمب و ایجاد انفجار در منازل ادامه دادند. در این حمله چهار نفر از صهیونیست ها به هلاکت رسیده و ده ها تن دیگر زخمی شدند. در مورد تعداد شهدای عرب و فلسطینی این حادثه آمار مختلفی وجود دارد ، اما بیشتر تحلیلگران این آمار را 110 نفر اعلام می کنند که تعداد زیادی از آنان زن و کودک و افراد سالخورده هستند.

یهوشع زتلر فرمانده عملیات گروه لیحی در این کشتار در توصیف فرار عرب ها از منازلشان در مقابل شبه نظامیان صهیونیست می گوید که آنها مانند گربه می جهیدند. وی در سال 2009 و چند هفته قبل از مرگش مصاحبه ای را انجام داد. وی در این مصاحبه مدعی شد که مردانش هیچ کشتاری را در این روستا انجام نداده اند ، اما نتوانست به درستی کشتاری که اهالی این روستا در نتیجه آن کشته شده بودند را توضیح دهد. او در این رابطه می گوید: ما نمی گوییم که با دستکش های حریری آمده بودیم. یکی پس از دیگری منازل فلسطینیان را منفجر می کردیم و آنها فرار می کردند. منفجر می کردیم و پیشروی می کردیم. طی چند ساعت نیمی از روستا تقریباً از بین رفت.

زتلر در ادامه توصیفات بی سابقه خود از سوزاندن جنازه قربانیان کشتار بعد از اشغال شهر خبر داده  و می گوید: چند اشتباه از میان ما صورت گرفت که من از انجام آنها خشمگین شدم. آنها کشته شده ها را روی هم تپه کردند و بعد آنها را آتش زدند.  بوی بدی منتتشر شد. این اتفاق ساده نبود.

بن زیون کوهن از عناصر ایتسل و همکار زتلر در این عملیات در این فیلم جمله ای عجیب می گوید: اگر در آن زمان سه یا چهار [کشتار] دیریاسین وجود داشت، هیچ عربی در کشور باقی نمی ماند.

جنایت دیریاسین صدای برخی صهیونیست ها را هم در آورد

یائیر تسبان نماینده کنیست وزیر سابق از حزب میرتس در گفت وگو با شوشانی می گوید که بعد از این کشتار که در آن شرکت نداشته به همراه تعدادی از دوستانش از میان جریان الجدناع به منطقه اعزام شده بود تا جنازه ها را دفن کند. او می گوید: این روش ما بود که قبل از رسیدن صلیب سرخ آثار کشتار را از بین ببریم، چرا که تصاویر و استناداتی که ممکن بود به دست بیاید، اعتبار جنگ آزادیبخش! ما را زیر سوال می برد.

وی می افزاید: تعداد زیادی جنازه دیدم، یادم نمی آید که جنازه مردم مبارز را دیده باشم، جنازه زنان و پیرمردان به وفور دیده می شد. وی می گوید که از پشت به بسیاری از ساکنان شلیک شده بود ، لذا ادعاهای مطرح شده از سوی برخی صهیونیست ها در رابطه با اینکه شهدا در جریان تبادل آتش کشته شده باشند را رد می کرد. او می گوید: یک پیرمرد و زن را دیده که در گوشه اتاق رو به دیوار نشسته بودند و از پشت تیر خورده بودند. هرگز نمی توان این مرگ را مرگ در جریان تبادل آتش حساب کرد.

جنایت دیریاسین به اندازه ای فجیع بود که حتی آژانس یهود و خاخام رژیم صهیونیستی و رهبران هاگاناه نیز مجبور شدند ضد آن موضع گیری کنند. چپ گرایان نیز از این موضوع در رقابت سیاسی ضد راست گرایان  استفاده کردند. دیریاسین نتایج سیاسی و مردم شناختی بلند مدتی در سرزمین های اشغالی به دنبال داشت.

شوشانی با اشاره به اینکه تعدادی از تصاویر منتشر شده در فضای مجازی مربوط به دیریاسین ، در واقع مربوط به این منطقه نبوده و در جریان کشتار صبرا و شتیلا و موارد دیگر بوده است، نوشت که ارتش اسرائیل اجازه انتشار برخی از تصاویر نظامیان خود را از دیر یاسین داد، اما این تصاویر تنها مردان ایتسل و لیحی را نشان می داد و تصاویری از کشته شده های عرب در میان آنها نبود. آرشیو هاگاناه نیز به همین شکل بود و اسرائیل را بی گناه جلوه می داد، اما در جریان این بازدیدها متوجه شدم که یکی از نظامیان تصاویری را بلافاصله بعد از کشتار، گرفته است. این مرد شرغا بیلد 91 ساله بود. او در زمان وقوع کشتار دیریاسین یکی از عناصر یگان اطلاعات در هاگاناه بود.

شوشانی می گوید که وی بعد از کشتار ، با یک دوربین به منطقه اعزام شده است تا تصاویری را که می بیند مستند کند. او در این رابطه می گوید: وقتی به دیریاسین رسیدم، اولین چیزی که دیدم درخت بزرگی بود که یک جوان عرب به آن بسته شده بود. آن ها این جوان را به درخت بسته بودند و آتش زده بودند. او می گوید که تصاویری از ده ها کشته شده دیگر گرفته که در منطقه ای سنگلاخی در نزدیکی روستا روی هم جمع کرده بودند. او می گوید که عکس ها را به مسئولان هاگاناه داده و بعد از آن دیگر عکس ها را ندیده است.

احتمالاً این تصاویر بخشی از تصاویری باشد که ، همچنان در آرشیو ارتش رژیم صهیونیستی و وزارت جنگ اسرائیل مخفی مانده و صهیونیست ها حتی بعد از گذشت 70 سال نیز اجازه انتشار آن را نمی دهند. شوشانی در این رابطه به دادگاه عالی رژیم صهیونیستی شکایت کرده و هاآرتص نیز همین دادخواست را تهیه کرده است. رژیم صهیونیستی اما مدعی شده که انتشار این تصاویر می تواند به مناسبات خارجی این رژیم ضربه بزند. وقتی قضات دادگاه صهیونیستی این تصاویر را دیدند، درخواست مذکور را رد کرده و اجازه انتشار تصاویر را ندادند. البته شوشانی موفق شده به تصاویر غیرمستقیم از این کشتار دست پیدا کند و مجموعه عکس های مربوط به کودکان یتیم شده ای که پدران و مادران آنها در دیریاسین به قتل رسیده اند را به دست آورد.

جنایت دیر یاسین به گونه ای است که حتی بعد از گذشت 70 سال ننگ آن از دامن اسرائیل پاک نشده است. البته برخی تاریخ دانان صهیونیست کوشیده اند که صهیونیست ها را در انجام این کشتار بی گناه نشان دهند. از جمله این افراد اوری میلشتاین کارشناس جنگ های اسرائیل است که تلاش زیادی کرده اند تا نظریه کشتار دیریاسین را از بین ببرند. نوشته های وی بلقمه ای از ادعاهایی است که این کشتار را افسانه دروغین می خواند و مدعی می شود که عرب ها در درگیری ها در مناطق مسکونی کشته شده اند.

منبع: تسنیم

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

کلمه های کلیدی

ارسال نظر

دانشجویان دانشگاه شریف پاسخ می‌دهند

۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰ تومن می ارزه!؟

با یارانه‎تان چه می‌کنید؟!

این قسمت از مجموعه ویدئوهای "کبریت مدیا" در آستانه پرداخت یارانه نقدی به میان مردم رفت و از آنها درباره محل مصرف یارانه نقدی شان سوال پرسیده است.

اتفاقات اخیر ایران و جهان از دریچه دوربین رسانه‌ها - 29 شهریور ۹۶

در این فوتوکلیپ اتفاقات مهم خبری در رسانه های ایران و جهان به تصویر کشیده شده است.

روایت متفاوتی از درد و رنج‌های مسلمانان آواره روهینگیایی

تصاویر اختصاصی «نسیم آنلاین» از مشقت های مسلمانان آواره روهینگیایی و همچنین توزیع کمک های انسان دوستانه هلال احمر ایران بین آوارگان را در این فوتوکلیپ خواهید دید.

مهم‌ترین مطالب سرویس

دی میستورا در گفتگو با روزنامه الشرق الاوسط:
تجزیه بخشی از آینده سوریه نخواهد بود
با انتشار بیانیه‌ای
ترامپ آزادی موصل را تبریک گفت
  • پر بیننده‌ترین
  • پر بحث‌ترین